Res Arcana: is dit spel nou zo gek of ligt dat aan mij?

[Pura Vida]

Al een tijd op de lijst en dankzij extra zetjes van enkele spellengekken hier op BSM en plotse beschikbaarheid op MP nu eindelijk in huis: Res Arcana. Over efficiënt puzzelen gesproken. Je mag wel in 5 of 6 ronden klaar zijn, anders ben je het spreekwoordelijke bokje. Snelheid is gegarandeerd en verhitte en knisperende keuzes ook.
Mijn zoon is verslaafd. Helaas zou ik bijna zeggen, want we zaten net in een hele gave reeks Roll en Tiny Towns. Vijf potjes gespeeld met zijn tweeën. Ikzelf moet nog erg wennen, denk ik. Of we doen iets verkeerd, kan ook. En daarover gaat mijn vraag.
Ik heb een sterk gevoel van: is dit nou alles? Moet het echt met die 8 kaarten, waarvan je het merendeel wegdoet voor gekleurde blokjes? Krijg je nou echt elke ronde maar één kaart in je hand? Je verzamelt wat, je wisselt een en ander, je draait wat kaarten voor een lekker effect en hop naar de volgende ronde? Wat heb je eigenlijk écht aan die draken behalve dat je een beurt verder bent als je hem inzet (en oké soms leveren ze effectief meer dan één punt op, of een hele hoop goud)? Is Res Arcana een soort van magisch puntensoepje in een snelkookpan? Sneller dan het licht je economie opbouwen en punten rammen? En zie je dus soms je medespeler al bijna de 10 punten aantikken terwijl je zelf nog aan het ploeteren bent om aan een paar vuurtjes of watertjes te komen, of andersom? Het lijkt in elk geval een typische Lehmann: klaar voordat je echt begonnen bent. Of snap ik het hele concept gewoon nog niet? Kortom: ik start een discussie: wat maakt Res Arcana nou zo goed? Wat vinden eigenlijk wat minder leuk?

[The Iced One]

Ik heb het in de lockdown enkele malen met 2 gespeeld op bga en had wel hetzelfde gevoel. Maar dat is al te lang geleden om te pogen een gefundeerde verklaring te geven. Misschien beter met meer?

[maxitaxi777]

Ik vond er niets aan met 2 spelers, grotendeels door de redenen die je noemt:

Ik heb een sterk gevoel van: is dit nou alles? Moet het echt met die 8 kaarten, waarvan je het merendeel wegdoet voor gekleurde blokjes? Krijg je nou echt elke ronde maar één kaart in je hand? Je verzamelt wat, je wisselt een en ander, je draait wat kaarten voor een lekker effect en hop naar de volgende ronde?

Mede doordat het eigenlijk klaar is voordat je bent begonnen, gaf het mij erg weinig voldoening. Daarbij ben ik ook geen fan van spellen die louter draaien om het converteren van resources naar andere resources en uiteindelijk punten. Het is dat de art fantastisch is, anders had het van mij geen eens de 3 gekregen die ik het nu geef, dat is puur voor de art die ik erg mooi vind. Maar ja, daarvoor speel ik geen spellen , dan kan ik beter kunst bekijken.

wat maakt Res Arcana nou zo goed?

Stel je deze vraag vooral met oog op de BGG-rating? Want als ik jouw ervaringen zo lees, heb je zelf ook flinke twijfels of Res Arcana goed is. En misschien vinden de meesten hier het juist wel niet zo goed, kan ook natuurlijk. We zijn toch niet verplicht uit te komen bij dat een spel goed is of dat we het anders niet hebben begrepen? Het kan ook slecht zijn, dat is wat ik er eigenlijk mee wil zeggen en waarom ik vragen stel bij je aannames.

[Pura Vida]

Ik vond er niets aan met 2 spelers, grotendeels door de redenen die je noemt:

Ik heb een sterk gevoel van: is dit nou alles? Moet het echt met die 8 kaarten, waarvan je het merendeel wegdoet voor gekleurde blokjes? Krijg je nou echt elke ronde maar één kaart in je hand? Je verzamelt wat, je wisselt een en ander, je draait wat kaarten voor een lekker effect en hop naar de volgende ronde?

Mede doordat het eigenlijk klaar is voordat je bent begonnen, gaf het mij erg weinig voldoening. Daarbij ben ik ook geen fan van spellen die louter draaien om het converteren van resources naar andere resources en uiteindelijk punten. Het is dat de art fantastisch is, anders had het van mij geen eens de 3 gekregen die ik het nu geef, dat is puur voor de art die ik erg mooi vind. Maar ja, daarvoor speel ik geen spellen , dan kan ik beter kunst bekijken.

wat maakt Res Arcana nou zo goed?

Stel je deze vraag vooral met oog op de BGG-rating? Want als ik jouw ervaringen zo lees, heb je zelf ook flinke twijfels of Res Arcana goed is. En misschien vinden de meesten hier het juist wel niet zo goed, kan ook natuurlijk. We zijn toch niet verplicht uit te komen bij dat een spel goed is of dat we het anders niet hebben begrepen? Het kan ook slecht zijn, dat is wat ik er eigenlijk mee wil zeggen en waarom ik vragen stel bij je aannames.

Die BGG rating net even opgezocht, maar van een 7.7. word ik niet warm of koud. Die zegt me niks eigenlijk. Nou ja, niks... een gewogen gemiddelde van bijna 3000 spelers van 7.7 is best hoog natuurlijk. Om misverstanden te voorkomen: ik doe juist geen aannames over Res Arcana, ik vraag me gewoon in alle verwondering af wat dit spel nou zo goed of juist minder goed maakt. Mijn raadsel zit hem erin dat ik dit spel nu vijf keer met héél veel plezier heb gespeeld, met iemand die intussen uitgesproken fan is ervan, terwijl ikzelf gewoon nog niet begrijp wat er eigenlijk allemaal gebeurt in dat spel. Soort van: "ik weet niet wat ik aan het doen ben eigenlijk, maar het is wel lekker". Jij vond er dus geen donder aan, dat is duidelijk. En dat snap ik ook. Ergo, raadsel.
Anyway, dat artwork vond ik juist zo lelijk en donker dat het om die reden weliswaar op mij 'MP lijst' stond, maar behoorlijk achteraan. Die recensie op Spellengek en de reacties op het Earth draadje brachten daar verandering in. En intussen vind ik dat artwork in het echt best leuk. En betreffende zoon is helemaal enthousiast erover.

Of het met twee minder goed zou zijn (@ the iced one) weet ik niet. Ik probeer al dagen vrouwlief aan tafel te krijgen, maar dat lukt niet echt. Die haat die Lehmann spelletjes geloof ik.

[Peter Hein]

Met het risico mijn recensie te herhalen: Res Arcana is vooral een tactische puzzel onder grote druk. Je, je hebt inderdaad maar acht kaarten in je 'deck', en de kans is aanzienlijk dat je ze niet allemaal te zien krijgt.
Je moet vanaf het begin voorsorteren op welke Places of Power je wilt verzamelen. Eentje is vaak genoeg, soms slaag je er ook in een tweede te kopen. Draken zijn relatief duur voor hun punten, maar hun aanval kan desastreus zijn voor de tegenstander.
Het is geen spel van de langzame opbouw waarbij je na vele en lange beurten eindelijk je strategische masterplan in werking ziet treden.
Die tactische hoogspanning zorgt er wel voor dat je je weinig foutjes kunt permitteren. Iedere kaart heeft ook de 'opportunity cost' van twee grondstoffen of een goud die je ervoor had kunnen krijgen. En vergeet niet dat het vaak de acties zelf zijn die schaars zijn: alles wat je wilt doen kost een actie, waarna je tegenstander(s) weer aan de beurt is/zijn om je de loef af te steken.

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar de kern is wel duidelijk. Een tactische hogedrukketel is het inderdaad wel. Ik speel het overigens vrijwel alleen met twee, en vind dat een perfect aantal. De vormgeving vind ik juist schitterend, maar ik ben dan ook een fan van Julien Delval.

[Iris_]

Mooi verwoord Peter Hein, dat was ook mijn gevoel. Omarm het spel als een racespel i.p.v. een enguine builder. Vooraf draften is wel belangrijk, anders is de geluksfactor veel te hoog. Ik zie het draften echt als een onderdeel van het spel waarbij de strategie wordt bepaald. Tijdens het spel zijn sowieso alle keuzes belangrijk, er is weinig ruimte voor fouten. Als je eenmaal achterloopt is het lastig om nog bij te komen en is het spel eigenlijk al gespeeld.

Ik heb het spel online altijd meteen met de uitbreiding erbij gespeeld, maar dat zal voor het oordeel denk ik niet veel uitmaken.

[Peter Hein]

Ja, als je draft wordt het spel nog een stuk beter. Ik speel online nu altijd met de eerste uitbreiding. Daar kun je zonder, maar als je het erg vaak gespeeld hebt (ik zit nu op ruim 60 potjes online) is de extra variatie wel plezierig.

[Jerome]

Res Arcana is combotastic

De kunst is om te herkennen waar je kracht ligt en daar vanaf de eerste beurt vol voor gaan. Inderdaad eindigen de meeste van je acht kaarten op de aflegstapel in ruil voor goud of twee willekeurige grondstoffen, maar de euforie is groot als je aan het eind van je eerste beurt al een Place of Power te pakken hebt. Of anders die nóg betere Place of Power, in je tweede beurt. Of zomaar zes Monuments in je vijfde beurt.

Elke beslissing telt en niks gaat op de automatische piloot.
Verder sluit ik me volledig aan bij wat Peter Hein zegt.
Als ik nú een top tien zou maken van spellen die ik het liefst wil spelen staat Res Arcana dik bovenaan. Eens kijken of dat aan het eind van deze maand nog steeds zo is…

[Pura Vida]

Dat "combotastic" moet ik nog ontdekken, maar die eerste potjes waren in elk geval leuk zat. Het verzamelen en kiezen is gewoon een leuke bezigheid. Dat draften doen we vanaf potje 2 omdat potje 1 wel heel raar verliep: spelen met Duelist + drakentand en draak in starthand legde de tegenstander behoorlijk lam. Helemaal toen daar snel een tweede draak op volgde. Ik had geen idee wat mij nou eigenlijk overkwam.