BordspelManiaK: Alle bordspelers hebben Asperger !?

[BordspelManiaK]

Alle bordspelers hebben Asperger !?

Een straf statement en bovendien ook helemaal niet correct!

Mijn doel was de aandacht te trekken met een bizarre titel en ik hoop dat dit gelukt is. Nu je er toch bent, stel ik voor dat je verder leest.

De titel van deze column is een parodie op de titel van een leuk boek ‘Alle katten hebben Asperger’ van Katty Hoopmann.


Boek: Alle katten hebben Asperger

Velen van jullie vragen zich nu heel waarschijnlijk af: ‘Wat in godsnaam is Asperger?’ Of voor diegenen die Asperger kennen: ‘Wat heeft Asperger in hemelsnaam met bordspelers te maken?’

http://www.balansdigitaal.nl geeft volgende definitie van Asperger:

• Het syndroom van Asperger behoort tot de autisme spectrum stoornissen (ASS). Een syndroom wordt gevormd uit de combinatie van een aantal specifieke symptomen. Kinderen met het syndroom van Asperger zijn normaal tot hoogbegaafd, maar vertonen specifieke problemen met sociale communicatie. Daarnaast hebben ze vaak beperkte interessegebieden en laten ze herhalingsgedrag zien. De kinderen hebben geen vertraagde taalontwikkeling, wat bij klassiek autisme vaak wel het geval is. Het syndroom is vernoemd naar de Weense kinderarts Hans Asperger. Er is al veel bekend, maar door wetenschappelijk onderzoek worden nog steeds nieuwe theorieën ontwikkeld en meer en beter inzicht verkregen.

Lieven Coppens heeft op zijn skynetblog een beknopte samenvatting gemaakt van het boek ‘Alle katten hebben Asperger’:

• Net zoals Alle honden hebben ADHD is Alle katten hebben Asperger een informatief en ontroerend kijk- en voorleesboek over het syndroom van Asperger voor kinderen en volwassenen. De lezer krijgt op een creatieve, positieve en relativerende manier een zeer volledig overzicht van de positieve en negatieve kenmerken van het syndroom. Alle katten hebben Asperger is dan ook een informatief boek dat je zonder schroom kunt laten lezen door kinderen met Asperger en hun ouders. Voor hen is de boodschap van het boek dat het kind veel meer is dan enkel zijn stoornis. Voor een leerkracht is het een leuke, snelle maar toch zeer volledige kennismaking met het fenomeen. De auteur koos voor de kat als het zinnebeeld van dit boekje. Wie katten kent, weet meteen dat dit geen toevallige keuze is. Per bladzijde beschrijft hij één kenmerk van personen met Asperger. Dit kenmerk illustreert hij met een foto van een jonge kat. Hierbij schuwt de auteur het gebruik van humor in woord en beeld niet.

OK, jullie weten nu wat (het syndroom van) Asperger is en waarover het boekje gaat. Maar wat heeft dit met bordspellen te maken?

Wel, toen ik onlangs het boekje aan het lezen was, viel het me op dat een aantal van de typische kenmerken van (kinderen met) Asperger ook van toepassing zijn op mezelf en waarschijnlijk op heel wat andere bordspelers en bordspellenliefhebbers. Graag licht ik dit toe aan de hand van enkele voorbeelden uit het boek.

‘De eerste tekenen van het Aspergersyndroom zijn soms al vroeg zichtbaar’

Ik vermoed dat het merendeel van de BSM bezoekers al vroeg geïnteresseerd waren in bordspellen? Lang geleden, toen ik nog zeer jong was, hield ik in elk geval ook al heel erg van bordspellen, ook al was het aanbod nog niet zo groot. Het ging dan ook vooral om de klassiekers als Monopoly, Valkuil, Stratego en Risk. Wat later kwam daar Talisman bij. Dit spel kwam zeer dikwijls op tafel en leek ons toen revolutionair ook al was het eigenlijk niet meer dan een roll & move game. Een veredelde versie van ganzenbord, zeg maar!

‘Ze kunnen erg ondernemend zijn, zonder gevaren te zien, en het lijkt soms of ze de spreekwoordelijke negen levens veel te snel gebruiken’

Dit gaat voor heel wat bordspelers op, al zijn er uiteraard ook heel wat super voorzichtige spelers die langzaam maar zeker op hun einddoel afgaan en vooral geen risico zullen nemen. Ik behoor eerder tot diegenen die het risico niet altijd schuwen en bijgevolg soms al eens iets te lang in Tokyo blijf staan!

‘Soms hebben ze totaal geen interesse voor de dingen die leeftijdgenoten doen en als ze dan met een groep meedoen, voelen ze zich verloren’

Hier herken ik me zeer goed in. In de lagere school was ik, in tegenstelling tot heel wat klasgenoten, niet geïnteresseerd in de typische ‘mannenonderwerpen’ als voetbal, moto’s en vrouwen. In voetbal en moto’s ben ik trouwens nog steeds niet geïnteresseerd!

‘Vaak gaan ze maar door over een en hetzelfde onderwerp en hebben ze niet door dat anderen hierdoor verveeld kunnen raken’

Als ik met collega’s vol enthousiasme praat over bordspellen, kijken ze me vaak meewarig aan en denken ze ‘Hoe geraak ik hier zo snel mogelijk weg!’

‘Hun denkwijze is vaak anders dan die van hun leeftijdsgenoten en zij vinden soms oplossingen waar anderen niet opkomen, of ze vinden nieuwe manieren om bepaalde dingen te doen’

Dit is cruciaal in borspellen: oplossingen vinden waar anderen niet opkomen. Volgens mij is dit één van de strategieën die in vele spellen het proberen waard is: doen wat de anderen niet doen. Ik denk daarbij aan een spelletje Stone Age waarbij iedereen me gek verklaarde toen ik elke ronde mijn holbewoners liet verhongeren en bijgevolg al snel een zeer negatieve score had. Groot was de verbazing op het einde dan ook toen bleek dat ik dank zij de grote verzameling kaartjes toch nog iedereen voorbij snelde in de eindafrekening.

‘Ze houden graag vast aan dagelijkse rituelen en vaste routines en kunnen zich onrustig voelen als niet alles gaat zoals gepland’

Hier denk ik spontaan hoe een aantal van mijn medespelers bij het begin van het spel onmiddellijk al hun houten huisjes, straten en steden mooi beginnen te ordenen. Alles moet perfect liggen want anders worden ze zenuwachtig. Zelf lig ik hier minder wakker van.

Als afsluitende karaktertrek heb ik volgende gekozen:
‘Soms hebben ze wat hulp nodig op het gebied van mode en trends, maar vergeet niet dat iedereen uniek is, en dat heel veel mensen wel een beetje Asperger in zich hebben. Dus kinderen met Asperger hebben, net als andere kinderen, liefde en ondersteuning nodig, af en toe wat adviezen, ruimte om zichzelf te kunnen zijn en dan kun je genieten van de unieke individuen die ze stuk voor stuk zijn’

Wat de mode betreft, zal iedereen die al eens in Essen is geweest waarschijnlijk wel begrijpen dat er een grond van waarheid in zit. En dat we liefde en ondersteuning nodig hebben is evident. Zeker als je graag Diplomatie speelt, is ondersteuning onontbeerlijk!

Ik heb hier slechts enkele van de vele Asperger karaktertrekken kort toegelicht. Voor diegenen die willen checken of ook de andere Asperger karakter trekken mogelijk van toepassing zijn op de typische bordspeler, kan ik het boekje sterk aanbevelen!

Ik ben benieuwd naar jullie feedback. Herkennen jullie jezelf in een aantal van deze kenmerken? In dezelfde reeks verscheen trouwens ook het boek ‘Alle honden hebben ADHD’. Misschien dat één van jullie een verband vindt tussen bordspelers en ADHD? J

Speelse groeten,
Kire

[Gebruiker 3696]

Hmm... Persoonlijk slaag ik er maar niet in om de humor ervan in te zien, maar goed. Structuur houdt echt niet alleen in dat je treintjes mooi geordend staan en doordrammen is echt wel vermoeiender dan gepassioneerd over je hobby praten. Maar goed, ik zal eens constructief wezen:

Ipv asperger uit te leggen dmv het bizar speelgedrag van katten raad ik de geïnteresseerden aan om een boek te lezen geschreven door iemand met asperger (versta; onder begeleiding geschreven want die mensen slagen daar echt niet alleen in). Zo kan je je een beetje verplaatsen in het hoofd van zo iemand (al zijn ze allemaal toch weer anders).
Leestip: the curious incident of the dog in the night-time.

[pleunie.william]

Ik herken mezelf er niet in, maar ik zorg er bijvoorbeeld wel voor, dat ik na afloop alles weer op de juiste plek in de doos leg, en de bodem en deksel moeten goed op elkaar aansluiten (dus bijvoorbeeld niet een kwartslag gedraaid). Ook het speelbord en de spelregels moeten in dezelfde richting in de doos. En de dozen staan ook in dezelfde richting in de spellenkast.
Ik heb er wat minder moeite mee als niet alles perfect op tafel ligt, maar ongemerkt ben ik toch kaarten dezelfde kant op aan het draaien, en onderdelen recht in de voorgedrukte vakjes aan het schuiven. Ik sorteer mijn speelstukken echter niet; die liggen altijd op een hoop.

[Xildur]

Tja, volgens mij is het net als elke andere syndroom/aandoening/ziekte/beperking: als je wilt kun je je in heel veel symptomen herkennen. Dat betekent nog niet dat je zelf ook de aandoening hebt.

Ik werk in het speciaal onderwijs o.a. met leerlingen met ASS. Aan speeltafels herken ik vaak enkele kenmerken. Bij mezelf herken ik William zijn "tics" , al liggen mijn speelstukken niet op een hoop, maar geordend. De rest heb ik ook, alles moet precies op de juiste manier opgeruimd worden en in elkaar zitten. Ik houd gewoon van netheid, in huis heb ik dit met meerdere dingen (bijv. een fifo systeem bij bestek en alles lepeltje lepeltje leggen) misschien omdat ik niet van schoonmaken houdt en het daarom netjes moet ogen zodat het niet meteen een puinhoop is. Heb ik dan meteen ASS? Ik weet dat ik geen moeite heb met sociale situaties, alleen daarom weet ik al dat het dus niet zo is.

De trend is hier om het op te nemen voor mensen met ASS en ze zielig te vinden. Hier moeten we echt mee stoppen. Een beetje humor moet ook kunnen mensen. Mijn leerlingen zijn de eersten die met humor hun beperking bespreken. Dit geldt ook voor andere aandoeningen. Een leerling die kanker had, noemde zichzelf kale.... , de leerlingen met ASS zeggen zelf tegen anderen "Autist". Zelf ben ik slechthorend en zeg ik ook vaak tegen leerlingen als ik zie dat ze iets doen dat niet de bedoeling is: "Ik ben doof, niet blind".
Zelf zeggen de leerlingen ook vaak: "Waar je mee omgaat, raak je mee besmet" of "Als je nog geen epilepsie hebt, dan krijg je het wel hiervan (bijv. een TL balk die de hele dag knippert of glitters op kleding).

Met pamperen en ze klein te houden bereik je niets. Laat ze gewoon ervaren hoe de maatschappij is. Helaas is die hard (voor iedereen!) en houdt die geen rekening met anderen, laat staan met mensen met een beperking.

[Bridget]

Ik heb mezelf nog nooit met Asperger vergeleken. Hmmm, eens kijken....

Alle bordspelers hebben Asperger !?

‘De eerste tekenen van het Aspergersyndroom zijn soms al vroeg zichtbaar’
Lang geleden, toen ik nog zeer jong was, hield ik in elk geval ook al heel erg van bordspellen, Monopoly, Valkuil, Stratego en Risk.

Dat ik al jong graag spellen speelde lijkt me niet erg relevant. Oma's en tantes wilden ook altijd kaarten, met mij of op de club. Ik ben niet met veel TV opgevoed en die is er niet op de camping, en buitenspelen kan ook niet altijd. Dat maakt nog geen Asperger vind ik

‘Ze kunnen erg ondernemend zijn, zonder gevaren te zien, en het lijkt soms of ze de spreekwoordelijke negen levens veel te snel gebruiken’
Herken ik mezelf totaal niet in, eerder anderom juist, heel voorzichting altijd.

‘Soms hebben ze totaal geen interesse voor de dingen die leeftijdgenoten doen en als ze dan met een groep meedoen, voelen ze zich verloren’
Klopt helemaal

‘Vaak gaan ze maar door over een en hetzelfde onderwerp en hebben ze niet door dat anderen hierdoor verveeld kunnen raken’
Klopt helemaal

‘Hun denkwijze is vaak anders dan die van hun leeftijdsgenoten en zij vinden soms oplossingen waar anderen niet opkomen, of ze vinden nieuwe manieren om bepaalde dingen te doen’
Twijfelgeval, kan geen voorbeelden vinden die hier voor of tegen spreken...?

‘Ze houden graag vast aan dagelijkse rituelen en vaste routines en kunnen zich onrustig voelen als niet alles gaat zoals gepland’
Klopt helemaal

‘Soms hebben ze wat hulp nodig op het gebied van mode en trends,’
Klopt helemaal

Edit: Ondanks dat er 4 eigenschappen kloppen, voel ik me nog steeds 0% aangesproken.

[MeepleMaker]

De ziekte van deze tijd is dat de maatschappij het nodig vind om wat afwijkt van de "norm" te benoemen. Ik vind het buitengewoon ergerlijk dat men het nodig vindt om iedereen een etiket op te plakken of syndroom of afwijking aan te praten!

Er zulllen vast en zeker bordspelers zijn die zich herkennen in deze kenmerken maar om dit dan te categoriseren als Asperger hebben vind ik wel heel kort door de bocht...

[missiloon]

Volgens mij is dat niet wat bordspelmaniak bedoelt toch? Ik zie dit als een komisch stukje en juist om te laten zien dat iedereen zich in eigenschappen van ziektes kan herkennen. Maar niet met het doel om een label op ons te plakken, maar volgens mij juist om het label van andere wat los te weken...

[Robertopellizini]

Als het serieus is bedoeld dan slaat het stukje de plank mis.
Psychologische aandoeningen zijn uitvergrotingen van karaktertrekken die iedereen bezit. Er is geen duidelijke grens tussen wanneer iemand 'normaal' / 'doorsnee' is, en wanneer iemand lijdt aan een bepaalde stoornis. De DSM waaruit dit soort benamingen komt is vaak bekritiseerd juist omdat het ertoe neigt mensen in hokjes te plaatsen. Dat kan enigszins helpen met behandeling, maar juist ook negatief werken, omdat geen 2 personen exact dezelfde kenmerken hebben van een stoornis.
Overigens wordt je pas gediagnosticeerd met een stoornis wanneer dit je alledaagse leven op een paar aspecten dusdanig bemoeilijkt dat normaal functioneren lastig maakt.

Als het humoristisch is bedoeld dan slaat het stukje de plank mis.
Eenzelfde stukje kan je wel over elke stoornis schrijven. Waarom niet eentje schrijven over narcisme, dat zal net zo goed van toepassing kunnen zijn. Ook zie ik de grap er niet van in bordspelers te diagnosticeren als autisten. Het is een oud en erg flauw grapje.

Het stukje lijkt echter een beetje tussen serieus (definiëren van asperger en refereren aan een boek over asperger) en humor in te liggen. Natuurlijk zal de schrijver niet bedoeld hebben dat alle of zelfs maar een flink aantal bordspelers asperger hebben (dat insinueert hij ook aan het begin, al lijkt hij juist in het stuk toch een dergelijk punt te willen maken). Het is enkel een insteek om wat vergelijkingen te kunnen trekken tussen een lichte vorm van autisme en mensen die dat niet hebben. Juist omdat asperger een relatief lichte afwijking is van normaal gedrag (waarbij je je moet indenken dat veel mensen met asperger wél redelijk normaal kunnen functioneren en dus misschien nooit worden gediagnosticeerd) zul je veel overeenkomsten zien. Ik ken diverse mensen met Asperger die zichzelf prima kunnen redden.
Wat bewijst dit stukje dan uiteindelijk? Dat mensen die net iets anders zijn dan 'normale' mensen toch heel veel overeenkomen met 'normale' mensen met een wat geeky hobbie... Goh! Stop the presses!

[Maarten&Gaatske]

Vaker dan het onderwerp zelf, is dat men die mening deelt met de columnist, of een eigen mening heeft. En het is zeker wel gelukt met deze column. Er wordt gereageerd.

[Flash]

De ziekte van deze tijd is dat de maatschappij het nodig vind om wat afwijkt van de "norm" te benoemen. Ik vind het buitengewoon ergerlijk dat men het nodig vindt om iedereen een etiket op te plakken of syndroom of afwijking aan te praten!

Over dat fenomeen is overigens wel een aardig boek geschreven. Borderline Times van Dirk de Wachter.

[Kire]

Hmm... Persoonlijk slaag ik er maar niet in om de humor ervan in te zien, maar goed. Structuur houdt echt niet alleen in dat je treintjes mooi geordend staan en doordrammen is echt wel vermoeiender dan gepassioneerd over je hobby praten. Maar goed, ik zal eens constructief wezen:

Ipv asperger uit te leggen dmv het bizar speelgedrag van katten raad ik de geïnteresseerden aan om een boek te lezen geschreven door iemand met asperger (versta; onder begeleiding geschreven want die mensen slagen daar echt niet alleen in). Zo kan je je een beetje verplaatsen in het hoofd van zo iemand (al zijn ze allemaal toch weer anders).
Leestip: the curious incident of the dog in the night-time.

Beste filosoof,

Het stukje op zich is niet humoristisch bedoeld, dus geen probleem als je er geen humor in ziet.

Heel wat mensen in mijn omgeving en waarschijnlijk ook op BSM hebben nog nooit over Asperger gehoord en via dit stukje hoop ik het begrip wat meer bekendheid te geven. Dit doe ik door aan te geven dat er in iedereen wel wat kenmerken van autisme schuil gaan.

Bovendien kan en wil ik het boekje sterk aanraden aan ouders met kinderen met ASS (Autisme Spectrum Stoornis), maar ook aan de kinderen met ASS zelf omdat er ook heel wat positieve kenmerken beklemtoond in worden. Mijn zoon van 12 heeft ASS en heeft in elk geval veel aan dit boekje gehad. Je leestip kan ik inderdaad ook aanraden; een heerlijk en herkenbaar boek. Momenteel kan je in Londen zelfs naar een Musical versie gaan kijken! Een andere aanrader is het boek (of liever strip) 'Het geheim van de ruimtelift'.

Zoals Missiloon en Moppersmurf Maarten correct aangeven, is het de bedoeling van een column een (uitdagende) mening te ventileren met als doel discussie te stimuleren. Dit is mijn ogen redelijk gelukt en ik kijk uit naar extra reacties!

Groeten,

Kire

[16 Feet Pauly]

Extra reactie:

Ik wist al wat asperger was... nee niet daarom. Laat me met rust Erwin!!?

Wat ik wel merk in het bordspellenwereldje is dat de sociale vaardigheden van sommigen ver te zoeken zijn . nuff said!!?

[Erwin]

Ik wist al wat asperger was... nee niet daarom. Laat me met rust Erwin!!?

Hoor je stemmen in je hoofd?
Kan gebeuren bij mannen met de lengte van een zendmast.
Sterkte!

[Nijntje]

Ik vind dit een knap en moedig stuk van Kire. Een columnist met een mening, net als zijn lezerspubliek.
Er zijn zoveel mensen die een beperking ook daadwerkelijk als 'een beperking' beschouwen en zij worden liever niet geconfronteerd met het feit dat mensen met een beperking ook in de gewone wereld leven - en ja, zelfs in de spellenclub kunnen zitten.
Kires tekst werkt extra beangstigd voor hen die zichzelf als volkomen 'normaal' beschouwen. Hij stelt immers dat er bij iedereen wel iets schort. Ik denk er hetzelfde over. Er zit bij iedereen wel iets scheef en zijn het niet de echt beperkte mensen die hun eigen beperkingen niet zien?!

[Richard van Vugt]

De ziekte van deze tijd is dat de maatschappij het nodig vind om wat afwijkt van de "norm" te benoemen. Ik vind het buitengewoon ergerlijk dat men het nodig vindt om iedereen een etiket op te plakken of syndroom of afwijking aan te praten!
...

Zeer mede eens.