BordspelManiaK: Aangename kennismaking

[BordspelManiaK]

Aangename kennismaking


Na een pijnlijke leegte in het gesprek komt hij op de proppen met het originele onderwerp ‘hobby’s’.

• ‘Ik lees graag en veel, hou van een goeie film en ik ben lid van een spellenclub.’
  
  ‘Computerspelletjes?’
  
  Lachje van mij. ‘Nee, gezelschapsspelletjes.’
  
  ‘O.’ Van Ontgoocheling. ‘Monopoly en zo?’
  
  ‘Niet echt. De nieuwe generatie bordspellen. Tactische of strategische spellen met een goed doordacht systeem. Niet zoals bij Monopoly bijvoorbeeld, dat eindeloos kon duren en nooit echt gedaan was. Weet je nog? Dat haatte ik echt. Bij de nieuwe generatie spellen komt iedereen even vaak aan zet, moet je de hele tijd alert blijven, interessante keuzes maken en zo.’ Ik kom op dreef.
  
  Vaag gemompel aan de overkant. ‘Maar wat spelen jullie dan?’
  
  ‘Ken je de ‘Kolonisten van Catan’? Zegt ‘Carcassone’ je iets?’ Ik noem er nog wat.
  
  Elke keer blanco.
  
  ‘Tja, zoiets dus.’ Ik lach liefjes. Wuif met een slap handje van laat-maar-zitten, ander onderwerp.
  
  Lichte ergernis. Dan, uitdagend: ‘Schaken. Dat doen jullie zeker?’
  
  ‘Nee, nee. Echte gezelschapsspellen, voor meer dan twee personen meestal.’ Mijn tenen krommen zich. ‘Hou jij van schaken?’ vraag ik maar.
  
  ‘Niet echt.’
  
  Hm, zuurtegraad stijgt. Tijd voor een luchtig zijspoor, laten we beginnen met een zelfrelativering. ‘Ik kan het zelfs niet,’ grijns ik. ‘Ik heb het ooit geleerd, maar ik kan er niks van en vind het ook niet fijn. En dat voor iemand van een spellenclub, hé.’ Oeps.
  
  Gefronste wenkbrauwen. ‘Spelen jullie kaartspellen?’
  
  ‘Ja, maar ’t is niet dat we ‘kaarten’. Er bestaat ook een hele generatie moderne kaartspellen.’ Ik som er enkele op.
  
  Geen herkenning, alleen een knorrig geluidje.
  
  Ik gooi een reddingsboei uit: ‘Zullen we nog wat drinken?’
  
  ‘Cola.’ Nog steeds een peinzende blik in de ogen, gefronste wenkbrauwen. ‘Maar spelen jullie dan voor geld?’
  
  Neen, het werd niks met die date.

Katrijn

[missiloon]

leuke column!

[Willy the Kid]

Ik herken mezelf er wel een beetje in. Maar dan vooral hoe ik het vroeger benaderde. En dan gaat het niet over de totaal onwetende date, maar de hoofdpersoon die er eigenlijk al vanuit gaat dat de date totaal onwetend is en nooit interesse zal hebben in jouw hobby. Ik dacht eerst ook dat het nooit een interessant gespreksonderwerp kon zijn. Dan vertelde ik schuchter in een laag volume dat ik van gezelschapsspellen hield en veranderde ik snel het onderwerp. Nu ben ik gewoon trotser op mijn hobby en kom ik daar ook gewoon voor uit.
En het is gewoon zo dat als je zelf echt overtuigend positief bent over je eigen hobby dat 'de ander' er ook een stuk geïnteresseerder in zal zijn.

[spellenclubapeldoorn]

Dan heb ik geluk, ik ben in 2010 getrouwd met een vrouw die ook van dat "soort" spelletjes houd en ben toen zelf een spellenclub begonnen met het idee we moeten meer mensen betrekken bij deze leuke hobby.Waar vrouw lief tot nu toe zo goed als bijna altijd ook gewoon naar toe gaat om spelletjes te spelen als TTR, Dominion, Dice Town, Het verboden eiland etc etc. Heb ik even geluk

[cymric]

Kan me voorstellen dat dat zo gaat.

De weinige keren dat het onderwerp met vreemden ter sprake komt (en dan niet eens zozeer met afspraakjes, daar ben ik hopelijk mee klaar) gooi ik het op het menselijke en sociale vlak ervan. De gemiddelde persoon heeft misschien ooit gehoord van 'Kolonisten', dus heeft het daarna niet zoveel zin om in detail uit te leggen dat ik het maar een pruttig spel vind. Dus ik vertel meer over dat het een leuke dag- en avondvulling is, dat je zo nog eens bij elkaar over de vloer komt in plaats van alleen maar te haaivzen, te feesboeken, of te aaipedden, en dat de keus in tegenstelling tot wat je zou denken echt verrassend groot is. Variërend van lastige titels voor doorzetters waar je echt even voor moet zitten tot ogenschijnlijk heel simpele dingetjes die een groot gezelschap heel veel lol en plezier kunnen bezorgen. En dat ik ook wel eens een weekendje weg ben geweest naar een huisje voor natuur, cultuur én spel.

Ik heb gemerkt dat door het op deze manier te brengen mijn gesprekspartners een veel beter beeld hebben bij het waarom van mijn kleine hobby, en dat dit ook herkenbaarder is dan referenties aan vaag Monopoly-gedoe: tot ik achter Civilization (van Avalon Hill) had gezeten wist ik niet beter dat je een spel met dobbelstenen deed, en anders was het Schaken of Dammen of iets met kaarten. Het is, met Spiel-hitlijsten in het achterhoofd, erg moeilijk om je te verplaatsen in de gedachtenwereld van de niet-kenner.

[Jorrit]

Nu ben ik gewoon trotser op mijn hobby en kom ik daar ook gewoon voor uit.

Begin van t einde! Voor je het weet richt je een bordspelvereniging op!

[Willy the Kid]

Nu ben ik gewoon trotser op mijn hobby en kom ik daar ook gewoon voor uit.

Begin van t einde! Voor je het weet richt je een bordspelvereniging op!

Niet zo ver van de werkelijkheid waarschijnlijk.

[Kire]

leuke column!

Inderdaad, heerlijk om te lezen!

[Flash]

Leuke column en toch ook wel herkenbaar.

Het onderwerp hobbies is de afgelopen maandag regelmatig aan de orde geweest bij mij en dan krijg je al vrij standaard de vraag: 'oh, welke spellen spelen jullie dan?'.

Zodra je dan andere titels noemt dan Monopoly, Levensweg of KvC dan beginnen de oren al vrij snel te klapperen. Want die spellen hebben ze nog nooit zien staan bij de Bart Smit of de Intertoys.

[Seabie]

Goede reactie cymric. Ik denk dat dat ook precies de manier is om het gesprek aan te gaan zonder nerderig over te komen en tegelijkertijd toch het hoe en waarom van spellen spelen overgebracht te hebben.