In Parijs, op de Rue de la Reine Blanche, zit Oya, een winkeltje annex spellencafé. Je kunt daar zowel spellen kopen, als tegen betaling een spel uitgelegd krijgen en daadwerkelijk spelen. Koop je vervolgens het spel, krijg je gedeeltelijk je speelkosten terug. Toen ik daar een paar jaar geleden zelf een middagje aan het stoeien was, kwam er zelfs een hele hausse kinderen binnen die daar een verjaardagsfeestje vierden. Zo'n constructie heeft duidelijk meerwaarde, maar betekent wel dat je ook enkele vaardigheden als gastheer—ook voor de kleine speelbeesten—ten toon zult moeten spreiden.
Mijn punt is dat je als winkelier iets bijzonders moet neerzetten om klanten naar je winkel te trekken die er vervolgens ook dingen kopen. Het is leuk en aardig om op vierkante winkelmeters toernooien te organiseren, maar dat moet je volgens mij zien als een service die zich moet terugverdienen met aankopen in de winkel. Anders geef je in feite zaalhuur gratis weg, en daar kun je niet van leven. Dat je de cliënt een beetje tegemoet komt, zeg maar richting 'de samenleving', is vanzelfsprekend okee... maar je moet voor jezelf uitmaken waar je de grens trekt.
Bovendien heb je voor een winkelierschap andere kwaliteiten nodig dan als spellenkenner. Écht goed adviseren, en dus niet je eigen voorkeur opdringen, is een kunst, al helemaal als het gaat over spellen waar je in eerste instantie nog niet veel vanaf weet (kinderspellen, educatieve spellen, spellen voor mensen met een beperking (!), ...); en ook vlekkeloze service—hulp bij spelregelvragen, missende onderdelen, cadeau's retourneren, snelle levering bij bestelling, vriendelijk blijven tegen lastige klanten, enzovoort—heb je beslist niet binnen een dag onder de knie. Wat mij als veelspeler heel erg aantrekt, of in ieder geval het gevoel geeft dat de winkelier verstand heeft van zijn vak, is hoe courant zijn aanbod is. Ik was een week na Spiel 2012 in Göttingen, een deftige universiteitsstad van Groningen-formaat (maar wel met stukken meer
standing). Daar zat een winkelier die, okee, toegegeven, ook een stand in Essen had, maar toen ik in
de winkel rondliep, stonden daar grote stapels OddVille's, Tzolk'in's, Snowdonia's, en meer. Nu zal je die in een gemiddelde stad in Nederland niet zo snel slijten, maar iemand die wilde weten over het laatste Spiel-nieuws kon wél in die winkel terecht. En zelfs dat zegt eigenlijk misschien niet eens zo veel en moet je gewoon een goed gevoel voor verkoop hebben: de Spellenwinckel in Amersfoort verkocht eigenhandig vele, vele honderden exemplaren van Dixit láng voordat het spel bij de snobistische veelspeler bekend raakte. Dat is een sterk staaltje verkoopinstinct waar
ik in ieder geval gillend de mist in zou gaan.
Al met al denk ik dat er in Nederland nog zeker ruimte is voor een spellenwinkel die wordt gerund door een kundig verkoper met verstand van zowel het verkopersvak als hetgeen hij verkoopt, zij het dat je niet meer in elke stad in Nederland terecht kunt (hetgeen niet onbelangrijk is). De lokale demografie zal zeker van invloed zijn op wat je kunt aanbieden en wat je kunt verwachten, ga dus ook zeker langs bij de lokale KvK en bezoek ook eens wat info-avonden in die richting. Maar dat het hard werken is, staat buiten kijf.
Veel succes toegewenst, in ieder geval.
