Verzadiging bordspellen

[MickyS]

We kennen het wel, stapels ongespeelde spellen. Deze proberen zo goed we kunnen te verkopen, of ze staan stof te happen op zolder.

Ik vind het steeds moeilijker om spellen te verkopen die niet, of 'hot' zijn, of klassiekers (ticket tot ride, arnak). Waar de influx aan nieuwe spellen neit meer op tien handen te tellen zijn en onze fomo groter is dan onze bankrekening, vraag ik me af;

Zitten we allemaal straks met grote collecties bordspellen, waarvan een aanzienlijk deel ongespeeld en onverkoopbaar is?

Als ik het vergelijk met de tweehandsmarkt van computerspellen bijvoorbeeld, kan ik mij lastig indenken dat er over 15 jaar een graded gesealde copy van Imothep voor 350,- op marktplaats staat en dat er een weelderige markt in tweehands spellen zijn.

Hoe denken jullie daar over en een betere vraag, hoe kom ik van mijn spellen af die kastruimte vreten.

[Ugur]

Laat ik om te beginnen zeggen dat ik niet met een grote collectie bordspellen, waarvan een aanzienlijk deel ongespeeld en onverkoopbaar is, verwacht te komen zitten Ik houd mijn collectie bewust beperkt tot mijn bestaande kasten (uitgezonderd huge boxes als Gloomhaven), en dat betekent dat als die kastruimte overschreden wordt er wat uit de collectie gaat. Momenteel verkeer ik in de luxepositie dat ik nog vrije kastruimte én niets te koop heb.

Wat je vraag betreft: volgens mij zijn vrijwel alle spellen nog gewoon verkoopbaar (exclusief de echte meuk misschien), er is altijd wel iemand die naar een bepaald spel op zoek is, al is het maar om eens uit te proberen. Maar belangrijk daarbij is dat je ze dan wel op een dermate aantrekkelijk niveau moet prijzen dat er iemand hapt. Heel vaak zie ik spellen te koop staan voor vrijwel de nieuwprijs, ook al 5-10 jaar oude spellen. Ik snap dat verkopers hun aankoopprijs er wellicht uit willen halen, maar dan moet je op de koop toe nemen (haha) dat zo een spel aardig lang te koop zal blijven staan. Ik prijs spellen die voor mij in de categorie "moet weg" vallen een stuk lager dan spellen uit de categorie "mag weg".

[Patries]

Wij hebben ook nog ruimte, maar hebben wel bedacht dat we elk jaar kijken welke spellen weg kunnen. Op de nominatielijst zullen spellen staan waarvan we minstens 10 potjes hebben gespeeld (als in: het een kans geven, je geld eruit halen, ...) en waarover we niet direct blij zijn als de BG Stats app het spel uitkiest (zo bepalen wij voor een groot deel welke spellen we spelen). Als het daarna voor een schrijntje weg moet (vanwege geen interesse), dan is het ook niet zo erg. Dan heeft elk potje een paar euro gekost.

Voor ons zijn de echte klassiekers alleen Catan, Carcassonne en Ticket to Ride.

[Edwin84]

De spellen die de tand des tijds niet hebben doorstaan kom je niet meer van af snel. Denk aan een Poortwachters van Nieuwstadt of spellen die tussen met name 2000 en 2010 uitkwamen met lelijke kleuren, alleen vierkante blokjes als grondstoffen en die toen al geen hoogvlieger waren.

De betere spellen uit die periode hebben vaak een verbeterde en mooiere re-release gehad of waren gewoon niet goed genoeg.

Alle andere spellen is zeker wel een 2e thuis voor te vinden. Je moet alleen niet meer dan 20 euro willen vragen op een 2e hands stand op een beurs voor een spel van 10 jaar of ouder in een Ticket to Ride box formaat. Afhankelijk van het spel is max 15 euro wellicht realistischer.

Kleine kaartspellen die nieuw 15 euro hebben gekost of zelfs minder kun je bijna niks voor vragen. Die kun je wellicht weggeven om er nog iemand mee blij te maken.

Net als de 2e handsmarkt van computerspellen zien we hoge waardes wel ook bij bordspellen. Max 1 Fifa per console is meestal populair de rest wil niemand hebben. Of op een slechte videogame van de playstation of playstation 2 met een filmlicentie die snel afgeraffeld is om tegelijk met de film uit te komen.

Maar net als de goede klassiekers zoals een Mariokart voor de SNES is er wel vraag voor bordspellen. Een Brugge met uitbreiding wordt veel voor gevraagd, zo ook voor originele Hero Quests voor de verzamelaar. Of wacht dacht je van SW: The Queens Gambit.
Alles wat out of print is en heel goed beoordeeld werd heeft kans om veel geld waard te worden. Het is alleen niet de moeite om daar op te speculeren.

[helena]

De vraag is, koop ik een spel omdat ik het leuk vind om te spelen of iets nieuws uit te proberen, óf koop ik een spel met het doel om weer te kunnen verkopen.
Ik vergelijk het vaak met boeken kopen. Nieuwe boeken zijn duur, en na 1 keer lezen meestal niet meer interessant. Toch koop ik die niet met voorbedachte rade om ze daarna te kunnen verkopen, maar voor mijn eigen plezier omdat ik het leuk vind om te lezen. Ik geef ze daarna weg aan iemand die er belangstelling voor heeft of ze gaan naar de kringloop.
Spellen weggeven of naar de kringloop doen om zo iemand met een kleine beurs ook iets te gunnen schijnt een stap verder te zijn, maar wat is het verschil met boeken of andere overbodige spullen? Ook ik zet heus weleens iets op marktplaats omdat mijn kast over dreigt te lopen en het nog een heel mooi spel is. Maar dan wel voor een zéér acceptabele prijs en ik raak het dan ook altijd kwijt. De koper blij en ik blij.

[Dennis77]

Ik heb sinds een aantal jaren de gewoonte om in januari spellen uit de kast te halen die eventueel weg mogen. Die stapel komt dan prominent in de huiskamer te staan. Voor mij geldt dan de regel: óf we gaan het spel spelen óf het spel gaat definitief weg.

Niet dat we de rest van het jaar niets kopen, maar met Kerst ligt er over het algemeen wel een aantal spellen onder de boom. En dan is januari een ideaal moment om ruimte te maken.

Met weg bedoel ik dan Vinted. Het is absoluut niet om te speculeren, ze gaan meestal voor een kleiner prijsje weg. Want de ruimte winnen is me ook al wat waard. En alles wat je er voor krijgt zie ik als meegenomen. Kringloop is een soort laatste redmiddel, maar dat gebeurt dan ook niet zo vaak. Het enige wat ik echt zonde vind, is weggooien. Dan liever maar iemand anders blij maken.

Ik merk dat veel dingen op Vinted wel verkopen, mits de prijs maar laag genoeg is. Zelfs spellen die ik zelf als matig en oud zou bestempelen. Wat absoluut helpt is als spellen multi-lingual zijn. Zoals van Ravensburger of Queen Games. Tenslotte heeft Vinted een internationalere afzetmarkt.

Uiteindelijk blijven de klassiekers wel altijd in de kast. We hebben een aardige verzameling Carcassonne en Kolonisten van Catan. We spelen het nog maar zelden, maar door de herinneringen gaan die vooralsnog niet weg. Buiten die twee lukt het me om daadwerkelijk te kijken: Gaan we dit nog wel spelen? Nee? Dan mag het weg.

[WTULTC]

Bepaalde specifieke spellen zijn wel interessant zoals de jubileumeditie van Ticket to Ride en de Colosseum versie van Days of Wonder is een soort van heilige graal. Daarvan zijn de prijzen hoger dan de aankoop prijs.

Maar goed. Nu naar het onderwerp verzadiging bordspellen. In mijn optiek kun je dat op je eigen collectie zien, maar ik trek hem groter naar de hele bordspellen wereld toe.

Ieder jaar komen namelijk zoveel verschillende nieuwe bordspellen uit met veelal spel mechanismes die je ook in eerder uitgebrachte spellen terug ziet. Je kunt je afvragen waarom worden deze spellen dan toch uitgebracht want ze voegen niets vernieuwend toe?

Zelf kijk ik hier bijv wel kritisch naar. Om een voorbeeld te nemen. Take Time is bijv wel vernieuwend. Volgens mij wel vernieuwend, maar kijk naar het zoveelste worker placement spel dan kun je je afvragen wat dit nog toevoegt aan de markt. Gezien ik zelf al een aardige verzadigde spellen kast heb moet het wel heel geweldig zijn wil het in mijn kast belanden.

Ik kijk dus eigenlijk zelf steeds meer naar unieke nieuwe spel mechanisches en eigenlijk zouden ontwerpers/uitgevers daar ook naar dienen te kijken.
Is een spel uniek tov het huidige aanbod.

[helena]

Ik kijk dus eigenlijk zelf steeds meer naar unieke nieuwe spel mechanisches en eigenlijk zouden ontwerpers/uitgevers daar ook naar dienen te kijken.
Is een spel uniek tov het huidige aanbod.

+1

[Edwin84]

Zelf kijk ik hier bijv wel kritisch naar. Om een voorbeeld te nemen. Take Time is bijv wel vernieuwend. Volgens mij wel vernieuwend, maar kijk naar het zoveelste worker placement spel dan kun je je afvragen wat dit nog toevoegt aan de markt. Gezien ik zelf al een aardige verzadigde spellen kast heb moet het wel heel geweldig zijn wil het in mijn kast belanden.

Ik kijk dus eigenlijk zelf steeds meer naar unieke nieuwe spel mechanisches en eigenlijk zouden ontwerpers/uitgevers daar ook naar dienen te kijken.
Is een spel uniek tov het huidige aanbod.

Ben het deels met je eens. Bij voorkeur kopen wij ook spellen die iets nieuws doen. Dat gezegd hebben als je een bepaald genre zoals deckbuilding of workerplacement leuk vindt koop je toch ook spellen voor de variatie al zijn ze niet beter dan je al bezit.

Ik vergelijk het vaak met boeken kopen. Nieuwe boeken zijn duur, en na 1 keer lezen meestal niet meer interessant. Ik geef ze daarna weg aan iemand die er belangstelling voor heeft of ze gaan naar de kringloop.
Spellen weggeven of naar de kringloop doen om zo iemand met een kleine beurs ook iets te gunnen schijnt een stap verder te zijn, maar wat is het verschil met boeken of andere overbodige spullen?

Het verschil met boeken is dat het gebruikelijker is om ze te ruilen. Als je iemand kent die graag leest zul je makkelijker een boek ruilen of doorgeven die je daar blij mee maakt dan met een bordspel.

Zelf geef ik liever aan een bekende dan een wildvreemde via de kringloop als iets meer waard is. Een spel in een TTR box kost tegenwoordig al snel 50-55 euro nieuw. Tweedehands binnen het jaar toch vaak 30 euro nog waard. Dat vindt ik teveel om zomaar naar de kringloop te brengen.

[bordspelgeuzen]

Een interessant topic.

Zelf komen er veel spellen bij mij door het huis. Aangezien ik de spellen opneem zie ik een groot scala aan spellen. Niet alles is van mezelf maar het grootste gedeelte heb ik zelf gekocht. Wat ik merk is dat de meeste spellen nog steeds prima verkopen. Mits je de prijs schappelijk houdt. Nieuwe/hot spellen kun je iets meer voor vragen en oudere/onpopulaire spellen een stuk minder.

Al is mijn filosofie ook dat ik niet de hoofdprijs hoef voor spellen. Ik heb mijn speelplezier eruit gehad en dan mogen de spellen ook met een leuk prijsje naar de volgende speler. Zelf houdt ik 50% van de aanschafprijs aan. Uitzonderingen daar gelaten.

Er zijn genoeg plekken waar je spellen nog kunt verkopen. Beurzen zoals Ducosim, facebook, Vinted, marktplaats, whatsappgroepen (zoals speloptafel, karton e.d.) en nog vele anderen. In het uiterste geval dat het daar niet verkoopt gaan ze naar de kringloop. Al komt dat bijna niet voor.

[maxitaxi777]

Zitten we allemaal straks met grote collecties bordspellen, waarvan een aanzienlijk deel ongespeeld en onverkoopbaar is?

Dit speelde bij mij een jaar of 5 á 10 geleden. Ik had toen 1000+ spellen in de kast staan, waarvan het merendeel ongespeeld. Gelukkig sprak ik elke week een avond af met een vriend en kregen we 2 of 3 spellen op tafel, waarvan we minstens één nieuwe speelden en soms zelfs twee. Op dit tempo ging het niet hard genoeg, dus ik heb ook honderden spellen waarin ik toch minder interesse had (en die ik op het oog leuk vond en daarom allemaal had gekocht, wel grotendeels via Marktplaats) weg gedaan zonder ooit te spelen.

Hoe denken jullie daar over en een betere vraag, hoe kom ik van mijn spellen af die kastruimte vreten.

Bij mij werkte dat heel goed via Marktplaats en toen ook nog wel verkoopgroepen op Facebook. Ik had enkele 'vaste kopers' die vaak weer aanklopten zodra ik een advertentie online zette. Niet alles was natuurlijk gewild wat ik aanbood, maar soms namen mensen een hoop spellen tegelijk af of deed ik er hier en daar een spel voor niets bij. Zo kwam ik er toch allemaal vanaf, maar achteraf gezien voelt het wel als iets wat heel anders had kunnen lopen. In elk geval vandaag de dag; misschien had ik het geluk dat ik wat mensen trof die nog in de situatie zaten die ik daarvoor had gehad (en waar jij ook in zit of uit lijkt te komen). In feite had ik andere spellenfans die het merendeel kochten van wat ik aanbood.

StaVaZa nu: Ik houd wat ik speel en waar ik écht fan van ben en koop nog maar heel selectief na goed onderzoek. Mijn collectie bevat nog maar zo'n 15 spellen (naast mijn Netrunner-collectie met alle verschenen uitbreidingen, want groot fan daarvan ). Dit verhaal toont vast enige herkenbaarheid voor velen hier .

[pieter.schutz]

Zelf geef ik liever aan een bekende dan een wildvreemde via de kringloop als iets meer waard is. Een spel in een TTR box kost tegenwoordig al snel 50-55 euro nieuw. Tweedehands binnen het jaar toch vaak 30 euro nog waard. Dat vindt ik teveel om zomaar naar de kringloop te brengen.

De vraag is natuurlijk of het nog € 30,- euro waard is in jouw ogen, of in de ogen van de koper. En elk onderzoek wijst uit dat de eigenaar de waarde altijd hoger inschat dan de potentiële koper.

[Peter Hein]

De vraag is natuurlijk of het nog € 30,- euro waard is in jouw ogen, of in de ogen van de koper. En elk onderzoek wijst uit dat de eigenaar de waarde altijd hoger inschat dan de potentiële koper.

Er is zelfs een wetenschappelijke term voor. Mensen waarderen de spullen die ze hebben meer dan wat ze niet hebben. Daarom bieden mensen op Marktplaats niet meer dan 10 euro voor een spel dat ze zelf voor minimaal 20 euro willen verkopen.

Verder zijn de hier genoemde ervaringen herkenbaar. 'Oude' spellen (>10 jaar) die niet tot de canon der klassiekers behoren raak je alleen voor hele lage prijzen kwijt. Echt, meer dan 10 euro zit er niet in voor Imhotep en bij de meeste kaartspelletjes vinden mensen 3 euro nog teveel.

En je collectie terugbrengen tot 15 spellen? Respect hoor, dat gaat me nooit lukken.

[Pura Vida]

Ikzelf ben geen verzamelaar en heb geen last van FOMO. Ik koop intussen ongeveer net zoveel als dat ik verkoop of weggeef. Sommige klassiekers doe ik nooit weg ondanks een chronisch gebrek aan speeltijd. Spellen die weg mogen, zijn meestal nieuwere spellen die geen speeltijd meer gaan krijgen. Daar kunnen gerust eigen lievelingetjes bij zitten. We hebben een spellenkast in de kamer staan waar ongeveer 200 spellen in passen, inclusief de kleintjes. Die kast raakt nooit helemaal vol. Verkopen doe ik eigenlijk altijd via MP. Kopen ook. Mijn prijzen mogen best zakken, behalve als ik doorheb dat er een profi verkoper biedt. Veel spellen geef ik ook weg aan bekenden. Dus als je nou vraagt hoe kom ik van mijn spellen af? Spellenclub, vrienden, scholen, collega's, weggeefwinkel, prijsvraag op BSM... weggeven is heel makkelijk.

[Bert B.]

De afgelopen tijd is onze huiskamer en keuken onderhanden genomen. De spellen die in de huiskamer in de kasten stonden moesten allemaal naar de hal. Dat was een mooi moment om een groot deel daarvan eerst te spelen om ze daarna op een nieuwe tijdelijke plek te zetten. Zo speelden wij 'Ticket to Ride kaartspel' dat al jaren stof stond te happen. Ik vraag me af wat de lol van dit spel is (we spelen meestal met twee). Is het de moeite om dit spel te behouden als reserve treinkaarten voor de gewone TtR en uitbreidingen?
Een ouwetje uit de jaren 80 'Het grote D.E. koffiespel' hebben we ook weer gespeeld. Na een aantal ronden zei mijn vrouw: "Jij hebt gewonnen". Het koffiespel wordt afgeleverd bij het plaatselijke Leger.
Ja, bij ons in huis is dus ook sprake van verzadiging. Er zijn nog wat kastvlieders die we misschien nog één keertje spelen.
Het voordeel van een verbouwing is dat terug in de huiskamer de spellen staan die we echt geregeld spelen. Dat maakt het beter inzichtelijk welke spellen het veld moeten ruimen.
Ik voel me wat bezwaard om weer iets te kopen als ik weet dat de stapel 'ongespeeld' weer groter wordt.

Hoe denken jullie daar over en een betere vraag, hoe kom ik van mijn spellen af die kastruimte vreten.

Hier wordt het: verkopen voor een interessante (voor de potentiële koper) prijs of naar Leger/kringloop.